تزاحم

تزاحم: اصطلاحی فقهی و اصولی ناظر به تقابل دو حق یا حکم شرعی؛
ريشه زحم به معناي تراکم افراد يا اشياء در مکاني خاص به نحوي که موجب تنگي جا شود (خليل، 3/166)، در باب تفاعل در موارد تعارض و درگيري دو سويه‌ بکار مي‌رود (ابن منظور، 21/262؛ زبيدي، 323). در اصطلاح اصول فقه به مواردي که دو حکم شرعي به طور هم زمان قابل انجام نباشند، تزاحم گفته مي‌شود و در فقه نيز به حالات تداخل دو حق به نحوي که نتوان هر دو را ايفا کرد اطلاق مي‌شود (فتح‌الله، 109؛ مشکيني، و جهت آگاهي از معادل‌هاي اين اصطلاح در دانش حقوق نک: فاروقي، 1/150و2/407).

متن کامل مقاله در ج15 دائرة المعارف بزرگ اسلامی منتشر شده و در سایت دائرة المعارف قابل مشاهده است یا از این جا بارگیری کنید:
tazahom

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *