توسل

توسل: دستاویزشدن به واسطه‌ای برای نزدیک شدن به خداوند.
ریشه «وسل» معنای رغبت، طلب (ابن فارس، 6/110ذیل واژه) و نزدیکی (جوهری، 5/1841 ذیل واژه) را در خود دارد و گروهی از لغویان آن را هم‌خانواده «سأل» در اشتقاق کبیر دانسته‌اند (ابوهلال، 572). توسل از باب تفعل و توسیل از باب تفعیل به معنای درخواست نزدیک شدن نسبت به کسی یا گرفتن چیزی از او با دستاویز قرار دادن واسطه‌ای آمده است، «وسیله» نیز به همین واسطه گفته می‌شود (جوهری، 5/1841؛ ابن اثیر، 5/185).

این مقاله پس از ویرایش در گروه قرآن و حدیث و فقه دائرة المعارف بزرگ اسلامی در ج16 منتشر شده که در سایت دائرة المعارف بزرگ اسلامی قابل مشاهده است و یا متن اصلی آن را از این جا بارگیری کنید:
tavassol

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *