تقیه

تَقیّه، کتمان عقیده و یا ابراز عقیدۀ مخالف برخلاف نظر قلبی برای اجتناب از زیانی دینی یا دنیایی. این واژه از ریشۀ «وقی» به معنای محافظت (جوهری، 6/2527؛ ابن منظور، 15/401) پرهیز و برحذرداشتن (ابن منظور، 15/402؛ زبیدی، 10/396) است. مفهوم تقیه در اصطلاح به کتمان عقیده و یا ابراز عقیده مخالف بر خلاف نظر قلبی برای اجتناب از زیانی دینی یا دنیایی تعریف شده است (مفید، تصحیح، 137؛ انصاری، رسائل، 71؛ مکارم، 1/395).

متن کامل مقاله در ج15 دائرة المعارف بزرگ اسلامی قابل مشاهده است و یا از این جا بارگیری کنید:
taqeyeh

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *