تفسیر و تحلیل وحی در اسلام و مسیحیت

نشریه مسجد، شماره ۶۴، مهر و آبان ۱۳۸۱ و نیز رواق اندیشه، ش۱۲، آذر ۱۳۸۱

وحی به معنای راه ارتباطی انسان به حقیقت غایی، به نحوی در همه ادیان و آیینهای مذهبی نمود دارد، و اساسا پایه و زیر بنای هر گونه نگاه قدسی به جهان ماورایی به شمار می رود. از این رو، می توان از پدیده وحی به معنای مورد نظر، به عنوان یکی از نخستین مقولات مشترک میان الهیان همه ادیان یاد کرد. اوستا، اوپانیشاد و کتاب بود، هر یک در خود، مجموعه ای از گفتگوهای بشر با پدیده های غیبی را دارند. مناجات سقراط با الهه معبد دلفی، نیایش رازالود کاهنان با نمادهای حضور پدیده های غیبی در جهان مادی و آیینهای اساطیری بومیان برای ایجاد ارتباط با حقایق ناطبیعی جهان، همگی به نوعی در یک نگاه گسترده با مقوله وحی ارتباطی می یابند. [اعرجی، الوحی و دلالاته فی القرآن، ۲۱ – ۲۶]. نویسنده مقاله وحی در دایره المعارف دین، میرچا الیاده، همین نگاه گسترده به وحی را دنبال می کند. …….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *