کنفرانس در روز سه‌شنبه با سخنرانی نسبتا طولانی و مفصل مسعود بارزانی آغاز شد. بعد از ظهر سه‌شنبه جلسات کنفرانس در چهار تالار مستقل شروع به کار کردند. جلسات کنفرانس در مجموعه تالارهای ماموستا سعد برگزار می‌شد. حاضران مقالات خود را به یکی از سه زبان عربی، انگلیسی و کردی ارایه می‌کردند. کارگاه‌های نسبتا مفیدی نیز در ضمن کنفرانس ارایه شد که همگی به زبان انگلیسی بودند. موضوعات بسیار متنوعی در کنفرانس ارایه شد و مجموعه مقالات آن در چهار جلد رحلی قطور منتشر شد. این موضوعات شامل محورهای متنوع زیر بود: بهینه‌سازی آموزش عالی، انتقال فن‌آوری از طریق آموزش عالی، پیوند بین آموزش عالی و سازمان‌های دیگر جامعه، راهکارها و استانداردهای آموزش عالی خصوصی، آموزش مجازی از طریق شبکه جهانی اطلاع‌رسانی، استقلال آموزش عالی از نظام قدرت، رضایت شغلی اساتید دانشگاه‌ها، بررسی و مقایسه حضور زنان در آموزش عالی در عراق و چند کشور دیگر، بکارگیری فن‌آوری‌های نوین در آموزش و پژوهش و ….
علوم انسانی تنها محوری بود که نبود آن در ضمن برنامه‌های کنفرانس به طور محسوسی به چشم می‌خورد و از نواقص قابل ملاحظه این کنفرانس به شمار می‌رفت. این شاخه از دانش بشری به شناخت و تحلیل انسان و جامعه بشری در بخش‌های مختلف زندگی‌اش می‌پردازد. توجه به این دانش‌ها و تلاش برای ارتقای سطح آنها از مهمترین ضرورت‌ها برای جوامع توسعه‌نیافته و در حال توسعه است. علوم انسانی از جهت استانداردهای آموزش و پژوهش تفاوت‌های بنیادینی با دیگر شاخه‌های دانش دارد. اصول پژوهش در علوم انسانی و بررسی استانداردهای مطالعات میدانی و پیوند بین این پژوهش‌ها با مراکز تصمیم‌گیری و .. از موضوعات مهمی بود که می‌توانست در این کنفرانس مطرح شود.
استفاده از نتایج این کنفرانس و نیز برگزاری چنین کنفرانسی در ایران با توجه به نهضت علمی پدید آمده در سال‌های اخیر و تلاش برای تولید علم و افزایش حضور علمی کشور در مجامع علمی جهانی ضرورت بسیار دارد.